ذخیره های قانون خودم

🔶استعلام: آیا بین عنوان اقامت اجباري در محل معین و عنوان تبعید تفاوت است؟

چنانچه محکومعلیه پس از ترك محل اجراي مجازات اقامت اجباري براي بار دوم و تبدیل آن به مجازات حبس درجه 7، رضایت شاکی خصوصی را حاصل نماید، آیا امکان حذف و یا تبدیل مجازات اقامت اجباري به جزاي نقدي درجه 8 یا 7 وجود دارد؟

  🔶بازگشت به استعلام شماره یک سیار مورخ 1397/07/16 به شماره ثبت وارده 2141 مورخ 1397/07/21، نظریه مشورتی کمیسیون قوانین کیفري این اداره کل به شرح زیر اعلام میگردد:

1- با توجه به اینکه قانون آیین دادرسی کیفري 1392 در مواد 251، 545، 547 و 549 واژگان "تبعید" و "اقامت اجباري" را در کنار یکدیگر ذکر نموده است و "تبعید" مندرج در کتاب دوم قانون مجازات اسلامی نیز ناظر به حدود به عنوان مجازات اصلی در مواد 229، 243 و 284 آمده است و در قوانین پس از انقلاب اسلامی هم "اقامت اجباري در محل معین" تنها به عنوان مجازات تکمیلی ذکر شده است، لذا این دو کیفر از نظر نوع )اصلی و تکمیلی بودن( و مورد اجرا )حدود و غیر آن( متفاوت میباشند

. 2- اطلاق ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفري 1392 شامل فرض استعلام )حبس درجه هفت تعیینی در اجراي ماده 24 قانون مجازات اسلامی 1392 به لحاظ تخطی محکومعلیه مجازات تکمیلی در بار دوم( نیز میگردد و لذا در جرایم غیر قابل گذشت دادگاه صادرکننده حکم قطعی میتواند به درخواست محکوم نسبت به تخفیف مجازات یا تبدیل آن به مجازات مناسبتر به لحاظ گذشت شاکی اقدام نماید.

بدیهی است که در جرایم قابل گذشت با اعلام رضایت شاکی، مطابق مواد 13 و 505 قانون آیین دادرسی کیفري 1392 قرار موقوفی اجراي حکم صادر میگردد.  

✅ نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه  1398/06/12 7/97/2141 شماره پرونده: 2141-186/1-97ك